1Ησαν δε εν Αντιοχειᾳ κατα την ουσαν εκκλησιαν προφηται και διδασκαλοι ο τε Βαρναβας και Συμεων ο καλουμενος Νιγερ, και Λουκιος ο Κυρηναιος, Μαναην τε Ηρῳδου του τετρααρχου συντροφος και Σαυλος. 2Λειτουργουντων δε αυτων τῳ Κυριῳ και νηστευοντων ειπεν το Πνευμα το Αγιον Αφορισατε δη μοι τον Βαρναβαν και Σαυλον εις το εργον ο προσκεκλημαι αυτους· 3τοτε νηστευσαντες και προσευξαμενοι και επιθεντες τας χειρας αυτοις απελυσαν. 4Αυτοι μεν ουν εκπεμφθεντες υπο του Αγιου Πνευματος κατηλθον εις Σελευκιαν, εκειθεν τε απεπλευσαν εις Κυπρον, 5και γενομενοι εν Σαλαμινι κατηγγελλον τον λογον του Θεου εν ταις συναγωγαις των Ιουδαιων· ειχον δε και Ιωανην υπηρετην. 6διελθοντες δε ολην την νησον αχρι Παφου ευρον ανδρα τινα μαγον ψευδοπροφητην Ιουδαιον ῳ ονομα Βαριησους, 7ος ην συν τῳ ανθυπατῳ Σεργιῳ Παυλῳ, ανδρι συνετῳ. ουτος προσκαλεσαμενος Βαρναβαν και Σαυλον επεζητησεν ακουσαι τον λογον του Θεου· 8ανθιστατο δε αυτοις Ελυμας ο μαγος, ουτως γαρ μεθερμηνευεται το ονομα αυτου, ζητων διαστρεψαι τον ανθυπατον απο της πιστεως. 9Σαυλος δε, ο και Παυλος, πλησθεις Πνευματος Αγιου ατενισας εις αυτον 10ειπεν Ω πληρης παντος δολου και πασης ρᾳδιουργιας, υιε διαβολου, εχθρε πασης δικαιοσυνης, ου παυσῃ διαστρεφων τας οδους του Κυριου τας ευθειας; 11και νυν ιδου χειρ Κυριου επι σε, και εσῃ τυφλος μη βλεπων τον ηλιον αχρι καιρου. παραχρημα δε επεσεν επ αυτον αχλυς και σκοτος, και περιαγων εζητει χειραγωγους. 12τοτε ιδων ο ανθυπατος το γεγονος επιστευσεν, εκπλησσομενος επι τῃ διδαχῃ του Κυριου. 13Αναχθεντες δε απο της Παφου οι περι Παυλον ηλθον εις Περγην της Παμφυλιας· Ιωανης δε αποχωρησας απ αυτων υπεστρεψεν εις Ιεροσολυμα. 14Αυτοι δε διελθοντες απο της Περγης παρεγενοντο εις Αντιοχειαν την Πισιδιαν, και ελθοντες εις την συναγωγην τῃ ημερᾳ των σαββατων εκαθισαν. 15μετα δε την αναγνωσιν του νομου και των προφητων απεστειλαν οι αρχισυναγωγοι προς αυτους λεγοντες Ανδρες αδελφοι, ει τις εστιν εν υμιν λογος παρακλησεως προς τον λαον, λεγετε. 16αναστας δε Παυλος και κατασεισας τῃ χειρι ειπεν Ανδρες Ισραηλειται και οι φοβουμενοι τον Θεον, ακουσατε. 17ο Θεος του λαου τουτου Ισραηλ εξελεξατο τους πατερας ημων, και τον λαον υψωσεν εν τῃ παροικιᾳ εν γῃ Αιγυπτου, και μετα βραχιονος υψηλου εξηγαγεν αυτους εξ αυτης, 18και ως τεσσερακονταετη χρονον ετροποφορησεν αυτους εν τῃ ερημῳ, 19και καθελων εθνη επτα εν γῃ Χανααν κατεκληρονομησεν την γην αυτων 20ως ετεσιν τετρακοσιοις και πεντηκοντα. και μετα ταυτα εδωκεν κριτας εως Σαμουηλ προφητου. 21κακειθεν ῃτησαντο βασιλεα, και εδωκεν αυτοις ο Θεος τον Σαουλ υιον Κεις, ανδρα εκ φυλης Βενιαμειν, ετη τεσσερακοντα· 22και μεταστησας αυτον ηγειρεν τον Δαυειδ αυτοις εις βασιλεα, ῳ και ειπεν μαρτυρησας Ευρον Δαυειδ τον του Ιεσσαι, ανδρα κατα την καρδιαν μου, ος ποιησει παντα τα θεληματα μου. 23τουτου ο Θεος απο του σπερματος κατ επαγγελιαν ηγαγεν τῳ Ισραηλ Σωτηρα Ιησουν, 24προκηρυξαντος Ιωανου προ προσωπου της εισοδου αυτου βαπτισμα μετανοιας παντι τῳ λαῳ Ισραηλ. 25ως δε επληρου Ιωανης τον δρομον, ελεγεν Τι εμε υπονοειτε ειναι, ουκ ειμι εγω· αλλ ιδου ερχεται μετ εμε ου ουκ ειμι αξιος το υποδημα των ποδων λυσαι. 26Ανδρες αδελφοι, υιοι γενους Αβρααμ και οι εν υμιν φοβουμενοι τον Θεον, ημιν ο λογος της σωτηριας ταυτης εξαπεσταλη. 27οι γαρ κατοικουντες εν Ιερουσαλημ και οι αρχοντες αυτων τουτον αγνοησαντες και τας φωνας των προφητων τας κατα παν σαββατον αναγινωσκομενας κριναντες επληρωσαν, 28και μηδεμιαν αιτιαν θανατου ευροντες ῃτησαντο Πειλατον αναιρεθηναι αυτον· 29ως δε ετελεσαν παντα τα περι αυτου γεγραμμενα, καθελοντες απο του ξυλου εθηκαν εις μνημειον. 30ο δε Θεος ηγειρεν αυτον εκ νεκρων· 31ος ωφθη επι ημερας πλειους τοις συναναβασιν αυτῳ απο της Γαλιλαιας εις Ιερουσαλημ, οιτινες νυν εισιν μαρτυρες αυτου προς τον λαον. 32και ημεις υμας ευαγγελιζομεθα την προς τους πατερας επαγγελιαν γενομενην, 33οτι ταυτην ο Θεος εκπεπληρωκεν τοις τεκνοις ημων αναστησας Ιησουν, ως και εν τῳ ψαλμῳ γεγραπται τῳ δευτερῳ Υιος μου ει συ, εγω σημερον γεγεννηκα σε. 34οτι δε ανεστησεν αυτον εκ νεκρων μηκετι μελλοντα υποστρεφειν εις διαφθοραν, ουτως ειρηκεν οτι Δωσω υμιν τα οσια Δαυειδ τα πιστα. 35διοτι και εν ετερῳ λεγει Ου δωσεις τον Οσιον σου ιδειν διαφθοραν. 36Δαυειδ μεν γαρ ιδιᾳ γενεᾳ υπηρετησας τῃ του Θεου βουλῃ εκοιμηθη και προσετεθη προς τους πατερας αυτου και ειδεν διαφθοραν· 37ον δε ο Θεος ηγειρεν, ουκ ειδεν διαφθοραν. 38γνωστον ουν εστω υμιν, ανδρες αδελφοι, οτι δια τουτου υμιν αφεσις αμαρτιων καταγγελλεται, και απο παντων ων ουκ ηδυνηθητε εν νομῳ Μωυσεως δικαιωθηναι, 39εν τουτῳ πας ο πιστευων δικαιουται. 40βλεπετε ουν μη επελθῃ το ειρημενον εν τοις προφηταις 41Ιδετε, οι καταφρονηται, και θαυμασατε και αφανισθητε, οτι εργον εργαζομαι εγω εν ταις ημεραις υμων, εργον ο ου μη πιστευσητε εαν τις εκδιηγηται υμιν. 42Εξιοντων δε αυτων παρεκαλουν εις το μεταξυ σαββατον λαληθηναι αυτοις τα ρηματα ταυτα. 43λυθεισης δε της συναγωγης ηκολουθησαν πολλοι των Ιουδαιων και των σεβομενων προσηλυτων τῳ Παυλῳ και τῳ Βαρναβᾳ, οιτινες προσλαλουντες αυτοις επειθον αυτους προσμενειν τῃ χαριτι του Θεου. 44Τῳ δε ερχομενῳ σαββατῳ σχεδον πασα η πολις συνηχθη ακουσαι τον λογον του Θεου. 45ιδοντες δε οι Ιουδαιοι τους οχλους επλησθησαν ζηλου, και αντελεγον τοις υπο Παυλου λαλουμενοις βλασφημουντες. 46παρρησιασαμενοι τε ο Παυλος και ο Βαρναβας ειπαν Υμιν ην αναγκαιον πρωτον λαληθηναι τον λογον του Θεου· επειδη απωθεισθε αυτον και ουκ αξιους κρινετε εαυτους της αιωνιου ζωης, ιδου στρεφομεθα εις τα εθνη. 47ουτως γαρ εντεταλται ημιν ο Κυριος Τεθεικα σε εις φως εθνων του ειναι σε εις σωτηριαν εως εσχατου της γης. 48ακουοντα δε τα εθνη εχαιρον και εδοξαζον τον λογον του Κυριου, και επιστευσαν οσοι ησαν τεταγμενοι εις ζωην αιωνιον· 49διεφερετο δε ο λογος του Κυριου δι ολης της χωρας. 50οι δε Ιουδαιοι παρωτρυναν τας σεβομενας γυναικας τας ευσχημονας και τους πρωτους της πολεως, και επηγειραν διωγμον επι τον Παυλον και Βαρναβαν, και εξεβαλον αυτους απο των οριων αυτων. 51οι δε εκτιναξαμενοι τον κονιορτον των ποδων επ αυτους ηλθον εις Ικονιον, 52οι τε μαθηται επληρουντο χαρας και Πνευματος Αγιου.